Select Page

แบ่งปันเฝ้าเดี่ยว กับ ศจ.ดร.สุรศักดิ์ ศิษย์ธนานันท์

( ลก.13:18-21 ) { แผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะไร? }

“ก็เป็นเหมือนเมล็ดมัสตาร์ดเล็กๆ ที่คนหนึ่งเอาไปปลูกในสวน มันงอกขึ้นเป็นต้นใหญ่ และนกในอากาศมาทำรังอาศัยอยู่ตามกิ่งก้านของต้นนั้น” ลก. 13:19

แนวคิด
– แผ่นดินของพระเจ้า ซึ่งสูงส่ง ลึกซึ้ง และซับซ้อน เกินปัญญาอันต่ำต้อยของมนุษย์จะเข้าใจได้ ถ้าจะเปรียบเพื่อให้ปัญญาอย่างมนุษย์เราเข้าใจได้คงต้องอธิบายเป็นคำอุปมา
– พระเยซูเปรียบแผ่นดินของพระเจ้า เหมือน เมล็ดมัสตาร์ด ซึ่งเป็นเมล็ดเล็กๆ ที่มีคนเอาไปปลูกในสวน ต่อมาเติบโตเป็นต้นใหญ่(ต้นชนิดนี้สูงได้ถึง 1-5 เมตร) จนนกมาอาศัยได้ “เริ่มต้นก็เล็กน้อย เบื้องปลายก็ใหญ่โตมากยิ่ง”
(โยบ 8:7 แม้เบื้องต้นของท่านจะเล็กน้อย แต่ต่อไปเบื้องปลายของท่านจะใหญ่โตอย่างยิ่ง)
– พระยซูยังเปรียบแผ่นดินสวรรค์เหมือน เชื้อยีสต์ (ไม่กี่ขีด)ที่ผู้หญิงคนหนึ่งมาใสในแป้งราว 10 กิโลกรัม(1เอฟาห์=3ถัง) ต่อมาแป้งทั้งหมดก็ฟูขึ้น “แม้จะเล็กน้อย แต่จะเกิดผลกระทบยิ่งใหญ่ในเวลาต่อมา”

การประยุกต์ใช้ :
• มีคนเอาไปปลูก : ไม่ได้บังเอิญ แผ่นดินของพระเจ้าเกิดจากมีคนลงมือปลูก
>> พระเยซูปลูกในอิสราเอล จึงขยายออกไปทั่วโลก
>> มิชชันนารีในอดีตมาปลูกในเมืองไทย เราจึงได้รู้จักกับพระเจ้า
>> เมื่อเราเริ่มปลูกในเพื่อนฝูง ญาติพี่น้อง พ่อ แม่ ของเรา ในที่สุดความเชื่อที่เริ่มหว่านลงไปนั้นจะเจริญงอกงามเป็นต้นไม้ใหญ่
• เมล็ดมัสตาร์ดเล็กๆ ไร้ค่า อ่อนแอ ไม่สำคัญ ไม่มีใครเห็นด้วยซ้ำไป และเคลื่อนไหวเองก็ไม่ได้ แต่เมื่อความเชื่อในพระเจ้าเริ่มงอกงาม ในที่สุด กลายเป็นต้นไม้ใหญ่ จนกระทั่งแม้แต่นกในอากาศที่สง่างาม โผผินไปมาได้ตามใจชอบ ยังคงต้องขอพึ่งพาบารมีเพื่อเป็นที่อาศัย เพื่อจะรอดตาย
>> วันนี้ เราอาจเป็นเพียงคนเล็กน้อย ไม่สักสำคัญอะไรในสายตาของคนรอบข้าง แต่เมื่อเราแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้า หยั่งรากลึกและเติบโตขึ้นในความเชื่อในพระเจ้า ไม่นานนักสักวันหนึ่งเราจะเป็นพระพรสำหรับคนมากมาย รวมทั้งคนทั้งหลายที่สูงส่งกว่าเรามากมายนัก ก็ยังได้รับพระพรเพราะเรา
• ทั้งเมล็ดมาสตาร์ดและเชื้อยีสต์ สิ่งที่เหมือนกันคือ “ต้องใช้เวลา” พระเจ้ามีเวลาที่งดงามของพระองค์ เพื่อให้สิ่งที่เราหว่าน สิ่งที่เราทำ สิ่งที่เราลงทุนลงแรงในแผ่นดินของพระเจ้า เกิดผลเป็นพระพรมากมาย “จงเรียนรู้ที่จะรอคอยเวลาของพระเจ้า”

ปล. คริสตมาสนี้ การพูดเรื่องความหมายคริสตมาสให้เพื่อน พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ได้ฟัง ,การเขียนการ์ดอวยพรเล็กๆน้อยๆ ,การขอโอกาสอธิษฐานอวยพรเพื่อในช่วงเทศกาลคริสตมาส ,การชวนเพื่อนได้มีโอกาสไปสัมผัสบรรยากาศคริสตมาสในคริสตจักร ,การส่งข้อความอวยพรเพื่อนด้วยพระคำของของพระเจ้า ฯลฯ ล้วนแต่เป็นเมล็ดมัสตาร์ดเล็กน้อยที่ถูกหว่านลงไปในจิตใจของคนที่เรารักเหล่านั้นทั้งสิ้น