Select Page

แบ่งปันเฝ้าเดี่ยว กับ ศจ.ดร.สุรศักดิ์ ศิษย์ธนานันท์

( มธ. 13:20-21) { เฉา }

“และเมล็ดพืชซึ่งหว่านตกในที่ดินซึ่งมีพื้นหินนั้น ได้แก่บุคคลที่ได้ยินพระวจนะ แล้วก็รับทันทีด้วยความปรีดี” มธ. 13:20

แนวคิด
• ผู้ได้ยินพระคำของพระเจ้า แล้วซาบซึ้ง ประทับใจ รับเข้ามาในใจ ด้วยความยินดี ฟังและอ่านแล้วรู้สึกดีทีเดียว แต่ก็แค่ชื่นใจอย่างเดียว ไม่ได้ทำมาใช้ในชีวิตจริง ประเดี๋ยวเดียวพระคำนั้นก็จากเหี่ยวไปในชีวิตของเขา
• เขาได้ยินอย่างเดียว แต่ไม่มีประสบการณ์จริงกับพระคำนั้นๆ ฟังหรืออ่านแล้วรู้สึกดี แล้วก็จบ.
• พระคำของพระเจ้าในชีวิตของเขาจะเป็นเหมือน การเติบโตของเห็ด โตอย่างรวดเร็วแต่ แปบเดียวก็เหี่ยวไป
• พระคำที่เขาได้ยินได้อ่านนั้น “มันก็ดีอยู่นะ แต่ว่ามันยากเกินไป” มันเหนื่อยเกินไป มันต้องออกแรงมากเกินไปเพื่อจะทำตาม มันอันตรายเกินไปเพราะถ้าทำตามคนอาจดูถูกเยาะเย้ยเขาได้ เขาแค่ฟังนั้นก็พอใจละ อิ่มใจละ
• และเปรียบเหมือน คนที่ต้อนรับเชื่อพระเยซู แต่ยังไม่ทันรู้จริง ยังไม่ทันมีประสบการณ์จริงๆกับพระเยซูเลย ก็เลิกเสียก่อนแล้ว

การประยุกต์ใช้ :
• อย่าพอใจ แค่ได้อ่านหรือได้ฟังพระคำดีๆ ที่ฟังแล้วรู้สึกชื่นใจเท่านั้น
• จงปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะมีประสบการณ์ในความจริงจากพระธรรมตอนนั้น ด้วยการลงมือนำพระคำตอนนั้นมาใช้จริงในชีวิตประจำวัน..นั่นเป็นการหยั่งรากลึกลงไป เราจะได้ไม่ต้องเหี่ยวเฉาไปเมื่อภัยมา