Select Page

แบ่งปันเฝ้าเดี่ยว กับ ศจ.ดร.สุรศักดิ์ ศิษย์ธนานันท์

( ยก. 4:10 ) { อันตรายของสอน }

“พี่น้องของข้าพเจ้า อย่าเป็นอาจารย์กันมากนักเลย เพราะท่านทั้งหลายก็รู้ว่าเราที่เป็นคนสอนนั้น จะต้องถูกพิพากษาที่เข้มงวดยิ่งขึ้น” ยก. 3:1

แนวคิด
– สอนคนอื่น ไม่คุ้มเลย ราคาที่เราต้องจ่ายนั้นแพงเหลือเกิน ต่อให้ได้สิ่งของทั้งโลกมาเป็นค่าตอบแทนก็ไม่คุ้ม เพราะราคาที่ต้องจ่ายนั้นคือ “จะถูกพิพากษาเข้มงวดยิ่งขึ้นกว่าคนอื่นๆ”
– เหตุผลเดียว ที่มีน้ำหนักพอที่จะทำให้เรายอมเสียสละ จ่ายราคาแสนแพงนี้เพื่อสอนคนอื่น คือ “ความรัก” >>> ยอมจ่ายราคานี้เพราะรักผู้อื่น อยากให้ผู้อื่นพบความจริง พบสิ่งที่ดี พบการเติบโตขึ้นในพระคริสต์
>>> ยอมจ่ายราคานี้ เพราะรักพระเจ้า อยากเชื่อฟังและอยากทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้าในชีวิตของเขา
– ใครก็ตามที่สอนคนอื่น เพราะเหตุผลอื่น ที่ไม่ใช่เพราะความรัก ดูเหมือนเขาช่างไม่รู้ตัว หรือเขาลืมไป ว่า พระคัมภีร์ได้เตือนเอาไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า “การเป็นผู้สอน” นั้น ช่างอันตรายเหลือเกิน
“การรับใช้ใดๆ ที่ไม่ได้มาจากความรัก ก็ไร้ค่าทั้งสิ้น”

การประยุกต์ใช้ :
– ใครคือผู้สอน ไม่ใช่แค่เพียงอาจารย์ หรือ ครูรวี หรือ ผู้สอนพระคัมภีร์ในที่ต่างๆหรือสื่อต่างๆเท่านั้น แต่รวมถึง คนที่นำเนื้อหาหรือคำสอนต่างๆไปบอกกล่าวแก่คนอื่นๆด้วย
– งานเข้า!!! แปลว่า รวมถึงคนที่ บอกต่อ หรือ ส่งต่อ(Forward)บทความหรือวิดีโอคำสอนต่างๆ ในแก่ผู้อื่นด้วย นั่นคือ เมื่อเราส่งต่อเนื้อหาเหล่านั้น เราก็กำลังเป็นผู้สอน สอนคนเหล่านั้นที่เราส่งไปให้ ด้วย
– ด้วยเหตุนี้อันตรายอย่างยิ่ง ในการ “ส่งต่อ” หากเราเป็นผู้ส่งต่อ โดยไม่คิดที่จะทำตามข้อความหรือคำสอนเหล่านั้น เราก็ไม่ต่างกับ “คนหน้าซื่อใจคต” ที่พยายามบอกให้คนอื่นทำโน่นทำนี่ แต่ตัวเองไม่เคยแม้ที่คิดที่จะลงมือทำเลย
– ดังนั้น เราควรส่งต่อหรือไม่?…. “สมควรอย่างยิ่ง” เพราะเรารักคนเหล่านั้น อยากให้เขาจำเริญขึ้นในพระคริสต์ แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งยวดก็คือว่า เราเองต้องเป็นผู้ที่เริ่มลงมือทำตามคำสอนเหล่านั้นด้วย…เพราะ “คนสอนนั้น จะต้องถูกพิพากษาที่เข้มงวดยิ่งขึ้น”
– นั่นคือ “ใครก็ตามที่กล้าส่งต่อ คำสอนดีๆให้แก่เรา เขาช่างรักเรามากจริงๆ เพราะเขายอมเอาตัวเข้าสู่การพิพากษาที่เข้มงวดขึ้น จึงยอมเสี่ยงส่งคำสอนนั้นให้แก่เรา”
*** หมายเหตุ : ผมอยากให้มีการส่งต่อคำสอนต่างๆในสังคมคริสเตียนไทยให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อจะเห็นคริสตชนไทยจำเริญขึ้น แต่ขณะเดียวกันผมเห็นว่าเพื่อความเป็นธรรม ผมสมควรเตือนท่านด้วยความรักว่า “มีอันตรายอยู่ด้วย ในการส่งต่อคำสอนโดยไม่คิดที่จะทำตาม”