Select Page

แบ่งปันเฝ้าเดี่ยว กับ ศจ.ดร.สุรศักดิ์ ศิษย์ธนานันท์

(ยน. 2:23-25) { รู้จักดี }

23เมื่อ​พระ‍องค์​ประ‌ทับ ณ กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​ใน​เทศ‌กาล​ปัส‌กา มี​คน​เป็น​อัน​มาก​ได้​วาง‍ใจ​ใน​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์ เมื่อ​เขา​ได้​เห็น​หมาย​สำ‌คัญ​ที่​พระ‍องค์​ได้​ทรง​กระ‌ทำ 24แต่​พระ‍เยซู​มิ​ได้​ทรง​วาง​พระ‍ทัย​ใน​คน​เหล่า‍นั้น 25เพราะ​พระ‍องค์​ทรง​รู้‍จัก​มวล‍มนุษย์ และ​สำ‌หรับ​พระ‍องค์​ไม่‍มี​ความ​จำ‍เป็น​ที่​จะ​มี​พยาน​ใน​เรื่อง​มนุษย์ ด้วย​พระ‍องค์​เอง​ทรง‍ทราบ​ว่า​อะไร​มี​อยู่​ใน​มนุษย์

[แนวคิด] :
– คนมากมายวางใจในพระเยซูแบบชั่วคราว เพราะเห็นหมายสำคัญ แต่พระเยซูก็รู้จักจิตใจของมนุษย์ดีว่า หวั่นไหวง่ายและเต็มไปด้วยการหลอกลวง
– พระเยซูรู้จักมนุษย์ จึงไม่จำเป็นต้องมีใครมาเป็นพยานเรื่องมนุษย์ แต่ มนุษย์ไม่รู้จักพระเยซูจึงจำเป็นต้องมียอห์นมาเป็นพยานเรื่องของพระองค์

[ประยุกต์ใช้] :
– แม้แต่พระเยซู ก็ยังไม่วางใจในคำชื่นชม คำยกย่อง คำชมเชย ของมนุษย์เลย ส่วนเราเองบ่อยครั้งกลับลืมตัว หลงคิดว่า คำชื่นชมของมนุษย์นั้นจะยั่งยืนถาวร หลายครั้งเราจึงหลงทำบางอย่างเพื่อเอาใจมนุษย์แทนที่จะทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้า
– ความเชื่อของใครที่ตั้งอยู่บนการอัศจรรย์ จะไม่ยั่งยืน เพราะวันใดที่ไม่เห็นการอัศจรรย์ความเชื่อจะสั่นคลอน ดังนั้น ความเชื่อของเราควรตั้งอยู่บนสิ่งที่มั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง คือ ตั้งอยู่บนพระคำของพระเจ้า
– พระเยซูทรงรู้จักมนุษย์ทุกคน รวมทั้งเราด้วย พระเยซูรู้จักเราเป็นอย่างดี รู้จักความอ่อนแอของเรา รู้จักความปวดร้าวของเรา ฯลฯ…พระเยซูทรงเข้าใจเรา
– ไม่จำเป็นต้องมีใครมาบอกพระเยซูเรื่องมนุษย์ แต่จำเป็นที่ต้องมีใครไปบอกมนุษย์เรื่องของพระเยซู…ใครจะไปบอกคนเหล่านั้นเรื่องของพระเยซู?