Select Page

แบ่งปันเฝ้าเดี่ยว กับ ศจ.ดร.สุรศักดิ์ ศิษย์ธนานันท์

(ลก. 13:10-17)  { รับใช้ งานรับใช้ }

“เมื่อพระเยซูทอดพระเนตรเห็นจึงทรงเรียกและตรัสกับนางว่า “หญิงเอ๋ย เธอได้รับการปลดปล่อยให้พ้นจากโรคของเธอแล้ว” ลก. 13:12

แนวคิด
– อยู่มาวันหนึ่ง เป็นวันสะบาโต ณ ธรรมศาลาแห่งหนึ่ง พระเยซูวางมือบนหญิงผู้เป็นโรคหลังโกงมา 18 ปีแล้ว ในทันใดนั้น นางก็ยืดตรงได้ (ข้อ10-13)
– หัวหน้าของธรรมศาลาแห่งนั้น(นายธรรมศาลา) กลับไม่พอใจ เพราะพระเยซูทำการอัศจรรย์รักษาหญิงนั้นในวันสะบาโต (ข้อ14)
– พระเยซู เรียกท่าทีแบบนี้ว่า “หน้าซื่อใจคต” (ข้อ15)
เพราะเขาทำตัวว่า เคารพ รักและยำเกรงพระเจ้า ด้วยการสนใจ “รูปแบบ พิธีกรรม ธรรมเนียมปฏิบัติ” ในธรรมศาลา แต่กลับไม่ใส่ใจกับ พระราชกิจของพระเจ้าที่เกิดขึ้นในธรรมศาลานั้น
– พระเยซูทำอัศจรรย์ยิ่งใหญ่ เขากลับตาบอดมองไม่เห็น เขาเห็นแต่มีใครบางคนทำผิดระเบียบกฏกติกาที่เขาถือปฏิบัติมาเป็นเวลานานแล้ว…ช่างน่าเศร้าจริงๆ

การประยุกต์ใช้ :
บางตัวอย่าง ของ การหน้าซื่อใจคต
• รับใช้พระเจ้า โดยไม่สนใจพระเจ้าว่าพระเจ้าคิดอย่างไร พระองค์ประสงค์สิ่งใด ซึ่งเรียกว่า “รับใช้งานรับใช้”
>>> เห็นได้จากการจัดงานคริสตมาสเพื่อให้ออกมาดูดีที่สุด จนทำให้ทะเลาะกัน หรือไม่พอใจกัน โดยไม่สนใจว่าที่พระเจ้าอยากได้มากกว่างานออกมาดี คือพี่น้องรักกัน
• นมัสการพระเจ้า โดยไม่แคร์พระเจ้า ซึ่งรียกว่า “นมัสการ การนมัสการ”
>>> เห็นได้จากการทุ่มเทพลังมากมาย เวลามากมาย เงินทองมากมาย เพื่อให้การนมัสการในวันอาทิตย์ออกมาดูดี แต่ละเลยการนมัสการพระเจ้าเป็นส่วนตัว ในวันธรรมดา ไม่แคร์ว่าพระเยซูเฝ้ารออยู่ทุกวัน เพื่อเขาจะมานมัสการพระองค์ มีความสัมพันธ์กับพระองค์
• อ่านพระคัมภีร์ โดยไม่ได้แสวงหาอยากรู้จักพระเจ้า ซึ่งเรียกว่า “อ่านพระคัมภีร์เพื่ออ่านพระคัมภีร์”
>>> เห็นได้จาก การอ่านพระคัมภีร์เพียงเพื่อจะเป็นคริสตชนที่ดี เพียงเพื่อจะไม่รู้สึกถูกฟ้องผิด แต่ไม่ได้เกิดจากใจที่อยากจะรู้จักกับพระเจ้ามากขึ้น ใจที่อยากจะเชื่อฟัง ทำตามพระคำของพระเจ้ามากขึ้น
“น่าเศร้าที่นายธรรมศาลา เห็นพระเยซู แต่ไม่พบพระเยซู”
“วันนี้…จงพบพระเยซูในชีวิตของเรา”