|
วันนี้วันที่ 27 มีนาคม 2552 หน้าประวัติศาสตร์ของคริสเตียนในประเทศไทย ต้องบันทึกไว้อีกครั้ง วันนี้ผมออกจากกรุงเทพ เดินทางมาสุรินทร์ ค่อนข้างสาย เกือบสิบโมงแล้ว ในขณะที่พี่น้องของผมนัดเจอกันตั้งแต่ 6 เช้า รวมกันกว่า 2 รถบัส มีเรื่องที่ทำให้เรา หายใจหายคอไม่ทั่วท้อง มาหลายอาทิตย์แล้ว แต่เราก็เชื่อและวางใจในพระเจ้าของเราเสมอมา เราอธิษฐานเพื่องานนี้กันอย่างต่อเนื่อง หลายๆ อย่างเกิดขึ้นในก่อน คืนอัศจรรย์ ทำให้หลายครั้งผมอดหวั่นๆ ไม่ได้ .... อาจารย์เฮนรี่ ยังมาไม่ถึง ประเทศไทยเลย !! .... ฝนกระหน่ำที่สุรินทร์ ติดต่อกันมาหลายวันแล้ว!! เมื่อวานเพื่อนผมโทรบอกว่า ฝนและลมแรงมาก โครงเหล็กที่ใช้แขวนลำโพงหนักรวมๆกันราว 1 ตัน ถูกลมหอบปลิวเลย! ผมนึกถึงคืนอัศจรรย์ที่บุรีรัมย์ ปีที่แล้ว ... ความรู้สึกเดิมๆ กลับมา ... ความกังวลใจ ... ความกลัว เข้ามาในใจ แต่พระเจ้าของเราไว้ใจได้เสมอ .... เสียงแว่วๆ มาเขาหูว่า แผนการเป็นของพระเจ้า .... มารซาตาน ใช้มุขเดิมๆ เริ่มต้นขู่ ด้วยฝน ก่อนหน้าวันงาน กระหน่ำแบบไม่ยั้ง ... แต่มุขนี้ใช้ไม่ได้แล้ว มันทำให้เรากลัวไม่ได้แล้ว และวันนี้ฝนก็ไม่ตกเหมือนหลายวันที่ผ่านมา ..... จะหนึ่งทุ่มแล้ว คนยังมาไม่กี่พันคนเลย มีปัญหาเรื่องการเดิมรถ และที่จอดรถ เนื่องจากก่อนถึงสนามที่จัดงาน มีสนามที่ติดกันจัดงานเลี้ยงโต๊ะจีนหลายร้อยโต๊ะ รถติดขัดมาก .... แต่..ผมออกมาอีกที ตอนสองทุ่มกว่าๆ ขอบคุณพระเจ้า ! คนเกือบเต็มสนามที่ปูผ้าใบไว้แล้ว กะคร่าวๆ หมื่นคนขึ้นไปแน่.... มารมันขัดขวางทุกวิถีทางให้ ผู้รับใช้ของพระองค์ (อ.เฮนรี่)มาไม่ทันในวันนี้ แต่ไม่เป็นผลหรอก มันลืมไปว่าถึงผู้รับใช้จะมาไม่ทัน แต่พระเจ้าของเราอยู่ที่สุรินทร์แล้ว !! และแผนของพระองค์เฉียบคมกว่าของมันเยอะมาก พระเจ้าเรียกผู้รับใช้ของพระองค์อีกท่าน เดินทางจากอเมริกา รวมกว่า 20 ชม. ถึงเมืองไทยเมื่อตอนบ่ายสองโมง แล้วมีม้าเร็วรับตรงมาสุรินทร์ มาประกาศข่าวประเสริฐ ในวันนี้ ..... อ.วิลเลี่ยม ฮาร์ท ผมนั่งช่วยงานอยู่ด้านใน ไม่ได้ออกมาได้แค่เป็นช่วงสั้นๆ ... ในช่วงอธิษฐานเผื่อคนป่วย ผมได้ยินเสียงคำพยานมากมาย บางช่วงจดไว้ได้ ..... เดินไม่ได้ เดินได้ ..... งอเข่าไม่ได้ 5 ปี สามารถงอเข่า และเดินได้ .... ยกแขนไม่ได้ 5 ปี ยกแขนได้แล้ว ..... หูหนวก ก็ต้องยอมสยบ ไม่ได้ยินทั้งสองข้างมาสามปี ตอนนี้ได้ยินแล้ว ..... 40 ปี ที่ใช้ไม้เท้าเดิน ตอนนี้เดินได้โดยไม่ต้องใช้ไม้เท้า .... ตาข้างหนึ่งมองไม่เห็น มา 1 ปี ตอนนี้มองเห็นแล้ว .... เดินตัวคร่อม สามรถเดินตรงได้ แถมวิ่งได้เลย .... ตาบอดสนิทอย่างสิ้นเชิงทั้งสองข้างมา เจ็ดปี มองเห็นแล้ว .... เดินไม่ได้มา 10 ปี เดินได้แล้ว ไม่ใช่เพราะเรารักษาเขาเหล่านี้ แต่เป็นเพราะพระเจ้าของเรา!! ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณพระเยซู คืนอัศจรรย์ พระเยซู... พระเยซูชนะแล้ว ... พรุ่งนี้จะนำรูปมาลงให้ครับ ขอนอนก่อน ตีสองแล้ว!!!
|
Comments
RSS feed for comments to this post.