ทูตสวรรค์

---

ทูตสวรรค์ เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งทรงสร้าง (สดุดี 148:2-5) พระเจ้าทรงสร้างทูตสวรรค์ก่อนที่จะสร้างมนุษย์ (โยบ 38:4-7) ทูตสวรรค์มีจำนวนมากมาย บรรดาทูตสวรรค์ไม่มีการสืบทอดสายพันธุ์ พวกเขาเป็นวิญญาณอมตะที่อยู่ชั่วนิรันดร์ ทูตสวรรค์เป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าในอาณาจักรสวรรค์ ตั้งแต่สมัยก่อนที่จะสร้างมนุษย์ คำว่า "บรรดาบุตรพระเจ้า" ในพระคัมภีร์ คือเหล่าทูตสวรรค์

ทูตสวรรค์เป็นสิ่งที่ทรงสร้างที่แตกต่างไปจากมนุษย์โดยสิ้นเชิง มนุษย์ไม่ได้กลายเป็นทูตสวรรค์เมื่อเสียชีวิต ทูตสวรรค์ไม่มีวันและไม่เคยเป็นมนุษย์ พระเจ้าทรงสร้างทูตสวรรค์เหมือนอย่างที่พระองค์ทรงสร้างมนุษย์ ไม่มีที่ไหนในพระคัมภีร์ที่กล่าวว่าทูตสวรรค์ถูกสร้างขึ้นมาตามพระฉายของพระเจ้าดังที่ได้ทรงสร้างมนุษย์ (ปฐมกาล 1:26) ทูตสวรรค์เป็นสิ่งมีชีวิตและจิตวิญญาณที่สามารถมีตัวตนได้ในระดับหนึ่ง มนุษย์มีตัวตนและมีจิตวิญญาณ

ความรอบรู้ของทูตสวรรค์มีความจำกัดเพราะทูตสวรรค์เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา ซึ่งหมายความว่าเหล่าทูตสวรรค์ไม่ได้รอบรู้ไปหมดทุกอย่างเหมือนอย่างที่พระเจ้าทรงรอบรู้ (มัทธิว 24:36) แต่ดูเหมือนว่าทูตสวรรค์จะมีความรอบรู้มากกว่ามนุษย์ นี่อาจเป็นเพราะสาเหตุสามอย่าง คือ

1) ทูตสวรรค์ถูกสร้างขึ้นมาในจักรวาลให้อยู่ในระดับสูงกว่ามนุษย์ ดังนั้นเหล่าทูตสวรรค์จึงมีความรู้ที่มากกว่าโดยปริยาย

2) ทูตสวรรค์ศึกษาพระคัมภีร์และโลกอย่างละเอียดกว่ามนุษย์มากจึงได้รับสติปัญญาจากการศึกษานั้น (ยากอบ 2:19; วิวรณ์ 12:12)

3) ทูตสวรรค์ได้รับสติปัญญาจากการเฝ้าดูกิจกรรมของมนุษย์มาเป็นเวลาช้านาน ทูตสวรรค์ไม่จำเป็นที่จะต้องศึกษาอดีตเหมือนมนุษย์; ทูตสวรรค์เรียนรู้ประสบการณ์เหล่านั้นมาแล้วจึงรู้ว่าคนอื่น ๆ มีปฏิกิริยาหรือตอบโต้อย่างไรในสถานการณ์นั้น ๆ และสามารถทำนายค่อนข้างจะถูกต้องว่าเราจะมีปฏิกิริยาอย่างไรในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน 

ทูตสวรรค์ที่ดีถูกพระเจ้าส่งมาให้ช่วยผู้เชื่อ (ฮีบรู 1:14) กิจกรรมต่าง ๆ ดังต่อไปนี้คือกิจกรรมที่พระคัมภีร์บอกว่าเป็นกิจกรรมของทูตสวรรค์:

ก. สรรเสริญพระเจ้า (สดุดี 148:1,2; อิสยาห์ 6:3)
ข. นมัสการพระเจ้า (ฮีบรู 1:6; วิวรณ์ 5:8-13)
ค. ชื่นชมยินดีในสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำ (โยบ 38:6-7)
ง. ปรนนิบัติพระเจ้า (สดุดี 103:20; วิวรณ์ 22:9)
จ. ปรากฏอยู่จำเพาะพระพักตร์ของพระเจ้า (โยบ 1:6; 2:1)
ฉ. เป็นเครื่องมือที่พระเจ้าทรงใช้ในการพิพากษา (วิวรณ์ 7:1; 8:2)
ช. นำคำตอบสำหรับคำอธิษฐานมาให้ (กิจการ 12:5-10)
ซ. ช่วยในการนำคนมาหาพระคริสต์ (กิจการ 8:26; 10:3)
ฌ. เฝ้าติดตามความเป็นระเบียบเรียบร้อย, การงาน, และความทุกข์ยากของคริสเตียน
ญ. หนุนใจในยามอันตราย (กิจการ 27:23,24)
ฎ. ดูแลผู้ชอบธรรมในยามที่เขาเสียชีวิต (ลูกา 16:22)

การจำแนกทูตสวรรค์

---

เครูบ
เครูบปรากฏตัวครั้งแรกในสวนเอเดน ซึ่งเป็นที่ๆพระเจ้าให้ทูตสวรรค์ตนนี้เฝ้าทางเข้า " ต้นไม้แห่งชีวิต " เพื่อมิให้อาดัมซึ่งได้หล่นลงในความบาปเข้าไปได้ แบบจำลองที่เป็นทองคำของเครีบถูกวางไว้บนหีบพันธะสัญญาตอนปลายทั้งสองของพระที่นั่งกรุณาในอภิสุทธิาถาน ซึ่งเป็นที่พระเจ้าประทับอยู่กับประชากรของพระองค์ (อพย.25:18-22;สดด.80:1;อพย.26:1;1พกษ.6:23-25) พระที่นั่งกรุณาเป็นบัลลังค์ของพระเจ้า เครูบเฝ้าบัลลังค์นี้เพื่อความบริสุทธิ์

เสราฟิม
เสราฟิมเป็นพหูพจน์ ปรากฏเพียงครั้งเดียวในพระคัมภีร์ ในนิมิตของอิสยาห์ เขาได้เห็นเสราฟิม ซึ่งแปลว่า เตา ล้อมรอบบัลลังค์ของพระเจ้า อ่าน อสย.6:1-8 และบันทึกข้อ 6 :
ทูตสวรรค์เหล่านี้สำแดงถึงความบริสุทธิ์ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ต้องมีก่อนที่จะมีการรับใช้

มีคาเอล

มีคาเอล เป็น ทูตสวรรค์ที่สำคัญ และ เป็นหัวหน้า หรือเจ้าชายแห่งทูตสวรรค์ ชื่อของเขามีความหมายว่า "ผู้ที่เหมือนพระเจ้า" เขาเป็นผู้สื่อสารเรื่องบัญญัติและการพิพากษาชื่อของเขาถูกกล่าวถึง 5 ครั้งในพระคัมภีร์ ใน ดน.10:13 มีคาเอลถูกเรียกว่า เจ้าผู้พิทักษ์ชั้นหัวหน้า ข้อพระธรรมอื่นอีก 2 ข้อในดานิเอลที่กล่าวถึงมีคาเอลคือ ดน.10:21;12:1มีคาเอลโต้เถียงซาตานเกี่ยกับศพของโมเสส (ยด.9) มีคาเอลนี่เองที่นำทัพทูตสวรรค์ในสวรรค์สูกับ "พญานาค" ซึ่งเป็นพวกซาตาน (วว.12:7) สำเนียงเรียกของ " เทพบดี " ใน 1ธส.4:16 คือเสียงของมีคาเอล มีเทพบดีเพียงตนเดียว(เป็นเอกพจน์)

กาเบรียล

กาเบรียล แปลว่า " คนของพระเจ้า " หรือวีรบรุษของพระเจ้า กาเบรียลถูกกล่าวถึง 4 ครั้งในพระคัมภีร์ กาเบรียลได้รับสาสน์จากพระเจ้าให้ไปบอกดานิเอล,เศคาริยาห์ , และ มารีย์ มารดาพระเยซูขีดเส้นไต้ที่ ดน.8:16  กาเบรียลบอกดานิเอลถึงนิมิตเรื่อง "เจ็ดสิบสัปดาห์ " กาเบรียลอธิบายความหมายของนิมิตนี้แก่ดานิเอล เปิดพระธรรม ดน.9:20-27 พระเจ้าส่งสาสน์ไปถึงดานิเอลทางกาเบรียล ดังนั้นสิ่งที่เรียกว่า " เจ็ดสิบสัปดาห์ของดานิเอล " ควรจะเรียกว่า " เจ็ดสิบสัปดาห์ของพระเจ้า " กาเบรียลแจ้งแก่เศคาริยาห์ถึงการกำเนิดของยอห์น ผู้มาปูทางสำหรับพระเยซู บันทึก ลก.1:19 กาเบรียลประกาศการประสูตรของพระผู้ช่วยให้รอดจากหญิงพรหมจรรย์ นางมารีย์ อ่าน ลก.1:26-35 และบันทึกข้อ 26

ซาตาน

---

เดิมชื่อ ลูซิเฟอร์ และลูกสมุนของมันคือทูตสวรรค์กลุ่มหนึ่งได้ทรยศต่อพระเจ้า แต่พวกมันมีอำนาจเพียงในขอบเขตที่พระเจ้ากำหนดให้เท่านั้น พระองค์สร้างให้ลูซิเฟอร์โดดเด่นในทุกทาง ไม่ว่าจะเป็นสติปัญญา ความงาม สิทธิอำนาจ การเจิม และความสมบูรณ์ แต่ด้วยความบาปของความผยอง ลูซิเฟอร์จึงกลายเป็นซาตาน ลูซิเฟอร์กลายเป็นซาตาน โดยเลือกทำตามใจตนเองเหนือน้ำพระทัยพระเจ้า การลงโทษของพระเจ้าต่อลูซิเฟอร์คือ กำจัดเจ้าเสียจากภูเขาแห่งพระเจ้าโดยเครูบผู้พิทักษ์ (อสค.28:16)

ซาตานปรากฏในสวนเอเดนในร่างงู ความทะเยอทะยานของซาตานคือการปรักปรำพระเจ้าโดยทำให้พระประสงค์นิรันดร์ของพระเจ้าในมนุษย์เสียหาย
ซาตานล่อลวงอีวาได้สำเหร็จ และอาดัมก็เลือกทำตาม จึงเกิดความหายนะขึ้นตามมา บาปจึงเข้ามาในใจมนุษย์ เหตุการณ์นี้เรียกว่า การล่มของมนุษย์ (ปฐก.3:1-19)

http://www.gotquestions.org/Thai/Thai-angels.html

http://www.newvision.th.gs/web-n/ewvision/holyangel.htm

http://www.newmana.com/yabb/index.php?topic=232.0;wap2

http://club.myfri3nd.com/demonandangel/webboard/369/2110