เมื่อทหารนายหนี่งได้กลับจากสมรภูมิในการต่อสู้เพื่อประเทศของเขา รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมได้กล่าวสนทนากับเขาว่า

"ข้าพเจ้าได้อธิษฐานต่อพระเจ้าอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ท่านเป็นฝ่ายชนะ" ทหารนายนั้นได้กล่าวตอบว่า "ข้าพเจ้าไม่เห็นถึงความจะเป็นที่ท่านต้องอธิษฐานเลย ถ้าพระเจ้าต้องการให้เราชนะก็ไม่จำเป็นที่ท่านต้องอธิษฐาน และถ้าเราถูกกำหนดให้แพ้ ท่านคิดว่าคำอธิษฐานของท่านช่วยป้องกันได้หรือ"

รัฐมนตรีคิดชั่วขณะหนึ่งและกล่าวว่า "ตกลง ขอให้ท่านถอนหมวก ถอดเครื่องแบบออก และวางปืนของท่านเสีย และกลับไปพัก ไม่มีความจำเป็นที่ท่านจะต้องออกรบอีก ถ้าพระเจ้าต้องการเอาชนะศัตรูของเรา พระองค์ก็จะทำเองโดยไม่ต้องอาศัยกำลังของท่าน" ทหารท่านนั้นจึงเข้าใจความจริง พระเจ้าให้ความช่วยเหลือแก่คนที่ลุกขึ้นออกสงคราม ไม่ใช้ให้กับผู้ที่ไม่ทำอะไร

ชาวไร่ชาวนาหว่านเมล็ดพันธ์ของเขา ก็เหมือนกับเราที่ต้องหว่านเมล็ดพันธ์แห่งความเชื่อลงในใจมนุษย์ แต่เราก็ต้องอธิษฐานกับพระเจ้าด้วยในการที่พระองค์จะให้ความรอด และเมื่อนั้นจะเป็นความชื่นชมยินดีที่เห็นผลของคำพยานและถวายพระสิริแก่พระเจ้า