ชาวบาบิโลนเริ่มคิดใช้ปฏิทินเพื่อติดตามเวลา อาศัยระยะดวงจนทร์หมุนรอบโลกเป็นหลักครบ 12 เดือน กำหนดเป็น 1ปี ก่อนนั้นชาวกรีกและชาวโรมันถือปฏิบัติตามหลักยูเลียส ซีซาร์นี้โดยใช้วันที่ 1 มกราคม เป็นวันหยุดสากล มีพิธีบวงสรวงและสังเวยเทพเจ้าเยนิส มีการเยี่ยมเยียนแลกเปลี่ยนของขวัญแก่กันและกันเลี้ยงดูสนุกสนานทั่วไป ส่วนประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงวันขึ้นปีใหม่โดยรัชกาลที่ 5 ได้เปลี่ยนตามทางสุริยะคติจาก 13 เมษายน พร้อมกับการเปลี่ยนศักราชใหม่และจนมีการเปลี่ยนวันขึ้นปีใหม่อีก ซึ่งตกในเดือนอ้าย โดยใช้ 1 มกราคม 2482 เป็นวันขึ้นปีใหม่นับแต่ปีนั้นมา

ตามความเชื่อของคนไทยจุดหนึ่งคือ วันปีใหม่จะตรวจสอบชีวิตและจิตใจว่าที่ผ่านมาทำอะไรผิดพลาด บกพร่อง และจะตั้งใจทำใหม่ในปีใหม่นี้ เราเองซึ่งเป็นคริสตชนที่อยู่ในเมืองไทย ก็ลองสำรวจดูปีที่ผ่านมามีอะไรที่ไม่นำไปสู่พระพรไม่เกิดผลอย่างเต็มที่ในการดำเนินชีวิตคริสเตียน ไม่ว่าการอธิษฐาน อ่านพระคัมภีร์ การประกาศเป็นพยาน การถวายทรัพย์สิบลด การถวายตัว การนมัสการวันอาทิตย์ รวมถึงท่าทีความสัมพันธ์ต่อเพื่อนบ้าน พี่น้อง พ่อแม่ รวมถึงการรับใช้และความขยันขันแข็ง มีระบบระเบียบวินัย ในการทำงานในองค์กร หน่วยงาน บริษัท การเรียน สิ่งเหล่านี้เป็นหลักพื้นฐานชีวิตประจำวันของเราทุกคน ผมคิดว่าการมีระเบียบวินัยกับตนเองจะนำไปสู่เป้าหมายอย่างสำเร็จได้

เจริญ ยธิกุล

คริสตจักรพันธกิจแม่น้ำ : www.rmcbkk.com