|
นิเวศน์อธิษฐาน ตอนที่ 4 : แรงขับเคลื่อน |
|
|
|
|
Monday, 09 March 2009 00:54 |
ความหมาย เป้าหมาย และ รูปแบบกิจกรรมก่อนที่จะกล่าวถึง ว่า เขามีกิจกรรมอะไร ที่นิเวศน์อธิษฐาน ก่อนที่จะเข้าใจรูปแบบ ภายนอก แล้วลอกเรียน กิจกรรม เราคงจะได้แค่ที่ประชุมอธิฐานที่มีศูยน์กลางที่ผู้นำอธิษฐาน และ ปัญหาที่ผลักดันการประชุม ปัญหาเปลี่ยน ผู้นำเปลี่ยน การประชุมอธิษฐานก็เปลี่ยน ไม่ยั่งยืน ความเข้าใจ ว่านิเวศน์อธิษฐานคืออะไร มีความหมายอะไร หลักการและเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังมีความสำคัญไม่น้อยกว่าการลงมือทำ เพราะหลายครั้งที่เดียวที่ปัญหาที่เราเผชิญ เรารับรู้ กลายเป็นแรงขับเคลื่อนในการอธิษฐานวิงวอน ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ดีที่เรามีภาระใจกับสิ่งชั่วร้ายที่ทำให้หัวใจของพระเจ้าแตกสลาย เป็นสิ่งที่ดีที่เรารู้ว่าพระเจ้าทรงพอพระทัยให้เราอธิษฐานให้เกิดการฟื้นฟูใหญ่ ซึ่งก็เป็นส่วนหนึ่งของคำอธิษฐานของผู้รับใช้ในพระคัมภีร์เช่นกัน แต่ถ้าเราจะกลับมาดูที่พระคัมภีร์เดิมว่าอะไรเป็นแรงขับเคลื่อนให้ดาวิดสร้างพลับพลาแล้ว เรามีแรงขับเคลื่อนเดียวกับที่ดาวิดมีก็จะทำให้ห้องอธิษฐานที่เราสร้างขึ้นเดินไปอย่างยั่งยืน ทุกคนได้รับแรงจูงใจ ไม่ต้องมาสร้างเงื่อนไขแห่งการรับพระพรปลุกเร้ากันเป็นระยะๆ 
อะไรคือพลัง ความมุ่งมั่นของ นิเวศน์อธิษฐาน เราต้องทำความเข้าใจเรื่อง Passion of David ที่มี Passion for Jesus / Passion for God เข้าใจถึงอารมณ์ความรู้สึกของความรักที่ดาวิดมีต่อพระเจ้า ที่เป็นแรงขับเคลื่อนทำให้ เขาสร้างพลับพลาขึ้นสำหรับหีบของพระเจ้า พลับพลาที่ดาวิดทำเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนในสมัยของเขา เรียกว่าผ่าเหล่าผ่าก่อ ผิดธรรมเนียมปฎิบัติของคนยิวยุคของท่าน เราต้องเข้าใจ ไม่เช่นนั้นเราจะเข้าไม่ถึงแก่น ทำไมเขาทำสิ่งที่เขาทำ แบบที่เขาทำ คนในสมัยดาวิด ก็ไม่เข้าใจ ภรรยาของดาวิด เห็นดาวิดเต้นรำนำขบวนแห่หีบของพระเจ้า ไม่ใส่เสื้อผ้า ก็ ยังตำหนิกษัตริย์ ดาวิด การร้องเพลงนมัสการเผยพระวจนะ คนเลวีก็เป็นนักดนตรีเผยพระวจนะ อธิษฐานขอบพระคุณ อธิษฐานเผยพระวจนะ เหล่านี้ไม่เคยมีมาก่อนทั้งนั้น องค์ประกอบของการเผยพระวจนะเข้ามาในบทบาทปุโรหิตด้วย จุดเริ่มต้น ที่ สดด. 132 ข้าแต่พระเจ้า ด้วยทรงเห็นแก่ดาวิด ขอทรงระลึกถึง ว่าท่านได้ทนลำบากยากเข็ญเท่าใด 2ว่า ท่านได้ปฏิญาณต่อพระเจ้าอย่างไร และได้บนตัวไว้ต่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ของยาโคบว่า 3“ข้าพระองค์จะไม่เข้าบ้าน หรือเข้านอน 4ข้าพระองค์จะไม่ให้นัยน์ตาของข้าพระองค์หลับ หรือให้หนังตาเคลิ้มไป 5จนกว่าข้าพระองค์จะหาสถานที่สำหรับพระเจ้าได้ คือที่ประทับขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ของยาโคบ” กษัตริย์ดาวิดได้ปฎิญาณ กับพระเจ้า ด้วยความตั้งใจที่แน่วแน่ มุ่งมั่นที่จะ หาสถานที่ให้พระเจ้าประทับ ให้ได้ในเวลาของท่าน ท่านจะไม่หลับนอน จนกว่าความมุ่งมั่นนี้จะสำเร็จ ดูเหมือน ดาวิดไม่ได้มีความปรารถนาที่จะขยายอาณาจักร สร้างแผ่นดินภายใต้การปกครองให้เกรียงไกร สร้างงานรับใช้ให้ยิ่งใหญ่ สร้างชื่อเสียงให้เลื่องลือไป แต่ท่านมุ่งมั่นที่จะ หาสถานที่ให้พระเจ้า ที่แห่งการทรงสถิตย์ ที่ประทับของพระเจ้า การสำแดงของพระเจ้าที่ได้แตะใจของดาวิดได้ขับเคลื่อนท่านไป ด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเห็นที่แห่งการทรงสถิตย์ปรากฎในสมัยของท่าน ที่แห่งการทรงสถิตย์ ที่พระเจ้าทรงสำแดงพระสิริของพระองค์ ท่ามกลางชุมชนของพระเจ้า ที่จะนำการปล่อยปล่อยฤทธิ์เดชของพระเจ้าท่ามกล่างบรรดาประชาชาติ ผลที่ตามมาก็คือแผ่นดินอิสราเอลได้ขยายอย่างมากมาย ดาวิดได้รับชัยชนะต่อศัตรู ประชาชนหันใจของเขากลับมารักพระเจ้า นมัสการพระเจ้า เชื่อฟังพระเจ้า อย่างไม่เคยมีในสมัยใด สดด.132 13เพราะพระเจ้าทรงเลือกศิโยน พระองค์มีพระประสงค์จะให้เป็นที่ประทับของพระองค์ 14ตรัสว่า “นี่เป็นที่พำนักของเราเป็นนิตย์ เราจะอยู่ที่นี่ เพราะปรารถนาเช่นนั้น การหาที่แห่งการทรงสถิตกลายเป็นพันธกิจอันดับที่หนึ่งของดาวิด ดาวิดเดินผ่านความยากลำบากมากมาย ดัง สดด132.1-2 บอกว่า ดาวิดได้ทนความยากลำบากยากเข็น เพื่อหาที่แห่งการทรงสถิตย์ ดาวิดคงจะตั้งใจแบบนี้ไม่ได้ถ้าหากท่านไม่ได้รับการเปิดเผยสำแดงจากพระเจ้าเป็นการส่วนตัว ความรักของดาวิดที่มีต่อพระเจ้าทำให้ดาวิดสร้างพลับพลาขึ้น พลับพลาที่ไม่เหมือนกับพลับพลาของโมเสส พลับพลาที่มีปุโรหิต คอยปรนนิบัติพระเจ้า ด้วย การร้องเพลงรักถวายพระเจ้า บรรเลงดนตรีให้พระเจ้าฟัง กล่าวถึงพระลักษณะอันงดงาม กล่าวขอบพระคุณ ตัวปัญหา หรือ ศัตรูของดาวิดไม่ใช่จุดศูนย์กลางของคำอธิษฐาน แต่เป็นพระเจ้า ตัวพระเจ้า ที่คนเลวี ปุโรหิตจะจดจ่อ ให้ความสนใจในห้องอธิษฐานนั้น นี่คือเหตูผล ที่ห้องอธิฐานที่สร้างขึ้นด้วยวิญญาณของพลับพลาของดาวิด จะเป็น ห้องอธิษฐานที่หวานชื่น ดูดดื่มอยู่กับพระเจ้า ในการปรนิบัติ พระองค์ผู้เป็นที่รักใคร่ ที่ปรารถนายิ่งยวด วรรณา ไพบูลย์เกษมสุทธิ
|
|
Last Updated on Thursday, 07 May 2009 18:42 |
Comments
RSS feed for comments to this post.