พระคำภีร์ได้บันทึกการตายของอัครทูตไว้เพียงคนเดียวคือยากอบ (กิจการของอัครทูต 12:2) โดยกษัตริย์เฮโรดได้ฆ่าเค้า “ด้วยดาบ” และมีการอ้างอิงที่จะเป็นไปได้เช่นเดียวกันว่าเค้าอาจจะถูกตัดศรีษะ ส่วนการตายของอัครทูตคนอื่นๆนั้นจะรู้ได้โดยการสอนของแต่ละคริสตจักรเท่านั้น ดังนั้นเราจึงไม่ควรสนใจในเหตุการณ์ต่างๆมากนัก โดยทั่วไปคริสตจักรจะกล่าวถึงการตายที่โรมบนไม้กางเขนของอัครทูตเปโตรโดยการกลับหัวลงมาโดยไม้กางเขนกลับลงมาเป็นรูปตัวx ซึ่งเป็นไปตามคำพยากรณ์ของพระเยซูคริสต์ (ยอน์น 21:18) ส่วน “เหตุการณ์”การตายของอัครทูตคนอื่นๆจะกล่าวเป็นลำดับต่อไป

 

อัครสาวกยากอบ

ชื่อหมายความว่า "ผู้ติดตามพระเจ้า" มาจากภาษาฮีบรู ท่านเป็นพี่ชายของอัครสาวกยอห์น ผู้เขียนพระกิติคุณในพระพันธสัญญาใหม่ ท่านทั้งสองเป็นผู้ที่พระเยซูเจ้าทรงเรียกให้มาเป็นสานุศิษย์รุ่นแรกของพระองค์ และท่านทั้งสองก็มิได้ลังเลใจที่จะติดตาม พระองค์ ท่านยากอบเป็นสาวกองค์แรกที่ได้หลั่งโลหิตเพื่อพระคริสตเจ้า โดยถูกตัดศีรษะ เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นราว ค.ศ. 42-43 ในช่วงระหว่างเทศกาลบัสกา

อัครสาวกเปรโต

เปรโต แปลว่า ศิลา พระสันตะปาปาองค์แรกของพระศาสนจักร ท่านได้ถูกจับตรึงกางเขน แต่ท่านได้ขอร้องให้เอาศีรษะทิ่มลงหิน โดยกล่าวว่า ท่านไม่สมควรที่จะตายในลักษณะเดียวพระเยซูคริสต์เจ้า

อัครสาวกมัทธิว

ได้รับความทุกข์ทรมานจากการประกาศที่เอธิโอเปีย เค้าถูกฆ่าด้วยดาบ

อัครสาวกยอห์น 

ยอห์นแปลว่า "พรจากพระเจ้า " ท่านเป็นคนหนุ่มที่สุดในบรรดา อัครสาวก 12 องค์ในขณะที่พระเยซูเจ้า ทรงรับทรมานและสิ้นพระชนม์ ท่านได้ช่วยปลอบโยนพระแม่
และพระเยซูเจ้าทรงฝากพระมารดาไว้ในความดูแลของท่าน อัครสาวกยอห์นได้จาริกเผยแพร่พระศาสนาในปาเลสไตน์ กับพระเยซูเจ้า ได้เผชิญกับความทุกข์ยากในการประกาศโดยเค้าถูกต้มด้วยน้ำมันที่เดือดจัดในอ่างขนาดใหญ่ ในระหว่างที่มีการข่มเหงเกิดขึ้นในกรุงโรม อย่างไรก็ดี เค้าเองได้รอดพ้นจากความตายอย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง แต่ต่อมายอห์นได้รับการตัดสินให้จำคุกอยู่ในเกาะแพทมอส และเค้าได้เขียนคำพยากรณ์ซึ่งอยู่ในหนังสือวิวรณ์ที่เกาะนี้นั้นเอง หลังจากนั้นเค้าได้เป็นอิสระและกลับไปประกาศในที่ซึ่งเป็นประเทศตุรกีในปัจจุบัน และเค้าได้แก่ชราตาย และเป็นอัครทูตเพียงคนเดียวที่ตายอย่างสงบ

 

อัครสาวกฟิลิป

 ฟิลิปหมายความว่า "ผู้รักม้า" ซึ่งมาจากภาษากรีก อัครสาวกฟิลิปได้เดินทางไปจาริกประกาศข่าวประเสริฐ ยังประเทศในแถบเอเซียไมเนอร์
และถูกฆ่าตายด้วยการตรึงกางเขนในปี 80.

อัครสาวกธัดเดอัส (ยูดาบุตรยากอบ) 

ธัดเดอัส มาจากภาษาอารามัย ท่านเป็นหลานชายของนางมารีย์ ในหนังสือกิจการอัครทูต เรียกท่าน"ยูดาบุตรยากอบ" อัครสาวกธัดเดอัสได้ไปประกาศเทศนาสั่งสอน ยังประเทศเปอร์เซีย ที่สุดท่านได้จบชีวิตลง โดยถูกฆ่าตาย ด้วยหอกแบบที่มีขวานติดอยู่ ดังนั้นในภาพมักจะเห็นท่านถือหอกที่มีขวานติดอยู่

อัครสาวกบารโธโลมิว หรือ นาธานาเอล

บาร์โธโลมิว แห่งเมืองกานา บุตรชาวไร่ ท่านยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า "นาธานาแอล" สำหรับชื่อของท่านนั้น "บาร์โธโลมิว" แปลว่า "ลูกของผู้กล้าหาญ" อัครสาวกบาร์โธโลมิว หรือ นาธานาแอล ได้ไปจาริกประกาศข่าประเสิรฐที่ประเทศอาหรับและอินเดีย ท่านได้ถึงแก่กรรมที่ประเทศอามาเนีย ด้วยการถูกจับถลกหนังทั้งเป็น ได้ไปเป็นมิชชันนารีที่ทวีปเอเชีย และถวายชีวิตในการรับใช้เมื่อเค้าเทศนาสั่งสอนที่อามีเนีย โดยเค้าได้ตายด้วยการถูกเฆี่ยนตี

อัครสาวกแอนดรู

อันดรูว์ มีชื่อมาจากภาษกรีก หมายความว่า " สมเป็นชายชาติบุรุษ" ท่านเป็นน้องชายของอัครสาวกเปโตร และเป็นลูกศิษย์ของยท่านอห์น บัปติสต์ อัครสาวกอันดรูว์
ได้ไปจาริกประกาศประกาศข่าวประเสริฐ ยังประเทศกรีก รัสเซีย และโปรแลนด์ ได้ตายบนไม้กางเขนรูปตัวx ที่ประเทศกรีก หลังจากที่เค้าได้ถูกเฆี่ยนดีโดยทหาร 7 คน ซึ่งเค้าได้มัดแอนดรูด้วยเชือกที่ยาวไว้บนไม้กางเขน ซึ่งแอนดรูก็ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด เมื่อเค้าถูกนำตัวไปไว้บนไม้กางเขน เค้าได้โค้งคำนับและกล่าวว่า “ข้าพเจ้ามีความปรารถนาและคาดหวังที่จะมีช่วงเวลาแห่งความสุขเช่นนี้โดยการอุทิศถวายร่างกายของพระคริสต์ให้ถูกแขวนไว้บนไม้กางเขน” และเค้ายังคงเทศนาสั่งสอนให้กับผู้ที่จับเค้าทรมานไว้ถึง 2 วัน จนเค้าได้สิ้นใจในที่สุด

อัครสาวกซีโมน

ซีโมน เป็นศัพท์มาจากาภาษากรีก การที่เรียกท่านว่า ผู้รักชาติ ในพระกิตติคุณมัทธิวและมาระโก เรียกท่านว่า "ผู้รักชาติ" เพราะเหตุว่า มีการเรียกสันสนอยู่บ่อยๆเกี่ยวกับท่าน
เพราะผู้อื่นคิดว่าท่านเป็นคนเดียวกับ ท่านอัครสาวกเปรโต (ซีโมน) แห่งกาลิสี ท่านได้ร่วมเดินทางไปประกาศศาสนากับอัครสาวกยูดา จนถึงเปอร์เซีย ที่นั่นท่านได้ประกาศความเชื่อโดยการยอมถูกฆ่าตายด้วยเลื่อย

อัครสาวกโทมัส

ได้ถูกแทงด้วยหอกที่อินเดียในระหว่างที่เค้าเดินทางไปตั้งคริสตจักรที่นั้น

มัทธิว

ถูกเลือกให้ไปแทนที่คนทรยศที่ชื่อ ยูดาส อิสคาริโอท ที่ถูกขว้างด้วยหิน และหลังจากนั้นก็ถูกตัดศรีษะ

เปาโล

ได้ถูกทรมานและเวลาต่อมาเค้าได้ถูกตัดศรีษะโดยจักรพรรด์เนโรแห่งกรุงโรมในปีคศ.67 และสำหรับอัครทูตคนอื่นๆนั้นก็ได้มีการกล่าวต่อกันมาแต่ก็ไม่มีประวัติศาสตร์หรือสิ่งใดๆที่จะสนับสนุนและเชื่อถือได้

ไม่สำคัญว่าอัครทูตเหล่านั้นได้ตายลงอย่างไร แต่สิ่งที่สำคัญคือความจริงที่ว่าทุกคนยอมตายเพื่อความเชี่อของพวกเขา หากพระเยซูไม่ได้ฟื้นคืนพระชนม์จริงๆพวกเค้าก็จะต้องรู้และแน่นอนว่าไม่มีใครยอมตายเพื่อสิ่งที่หลอกลวง และด้วยความจริงนี้เองที่ทำให้อัครทูตยอมที่จะ ตายอย่างทรมานและปฏิเสธที่จะเลิกล้มความเชื่อที่มีต่อพระคริสต์ และเป็นพยานในเรื่องความจริงที่ว่าพระเยซูคริสต์ได้ทรงฟื้นคืนพระชนม์ขึ้นมาจากความตายแล้วนั้นเอง

อ้างอิง 

http://www.gotquestions.org/Thai/Thai-death-apostles.html

http://www.christianboard.net/church/view.php?topic=68