ยอห์นต่างจากอีกสามเล่ม โดยเน้นถึงชีวิต พระเยซูอีกมุมหนึ่ง วัตถุประสงค์คือช่วยให้ผู้อ่านเชื่อว่า พระเยซูทรงเป็นพระคริสต์พระบุตของพระเจ้า(20:31)

ใจความสำคัญ

ยอห์นเปิดฉากด้วยวลีว่าตั้งแต่ปฐมกาล พระเยซูเป็น ‘พระวาทะของพระเจ้า‘ เป็นสื่อนำมนุษย์มารู้จักพระเจ้า  ความคิดเรื่อง ‘พระวาทะของพระเจ้า‘ ซึ่งฝังลึกทั้งในพันธสัญญาเดิมและความคิดของชาวกรีก  เป็นการผสมผสานที่น่าคิด  และเป็นลักษณะพิเศษของเล่มนี้  ผู้เขียนต้องการแนะนำพระเยซูต่อทั้งชาวยิวและคนที่คุ้นเคยกับความคิดแบบกรีก

ยอห์นใช้หมายสำคัญ 7 อย่างและพระดำรัส 7 ประการ (‘เราเป็น’) มาเป็นโครงเรื่อง  หัวข้อสำคัญได้แก่  ความสว่างชีวิตและความรักที่พระเยซูนำมาให้มนุษย์

จุดแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างยอห์นกับพระกิตติคุณอีกสามเล่มอยู่ที่สถานที่สามเล่มแรกบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในกาลิลีส่วนใหญ่  แต่ยอห์นมุ่งเน้นเหตุการณ์ในเยรูซาเล็ม  อีกอย่างหนึ่งคือลีลาการเขียนยอห์นไม่ได้บันทึกคำอุปมาแต่อย่างใด  แต่บันทึกคำสนทนาของพระเยซูไว้ยืดยาวกว่าในมัทธิว มาระโกและลูกา  อาจเป็นเพราะพระเยซูจำต้องใช้คำสอนอีประเภทหนึ่งกับชาวเยรูซาเล็ม  ตลอดสองพันปีที่ผ่านมาเล่มนี้บรรลุตามเป้าหมายคือนำคนมหาศาลให้เชื่อว่าชีวิตนิรันดร์จะได้มาโดยเชื่อวางใจในพระเยซูอย่างเดียว

ผู้เขียนและวัตถุประสงค์

ผู้เขียนใช้วลี ‘สาวกคนที่พระเยซูทรงรัก’ เรียกตัวเองโดยตลอด คริสเตียนสมัยแรกเชื่อว่าเป็นอัครฑูตยอห์น แม้เล่มนี้จะต่างจากพระกิตติคุณเล่มอื่น เราก็ไม่ควรทึกทักว่าเขียนขึ้นในสมัยหลัง ๆ ก่อนหน้านี้คิดว่าเขียนขึ้นราว ค.ศ. 90-100 แต่ปัจจุบันยอมรับว่าอาจเขียนขึ้นรวม ค.ศ. 60-100