เป็นพระกิตติคุณที่เขียนเล่มแรกสุดรวบรัดที่สุด และเน้นเฉพาะพระราชกิจของพระเยซู เขียนขึ้นเพื่อให้คำพยานของคริสเตียนเกี่ยวกับพระเยซูมีน้ำหนักมากขึ้น

ใจความสำคัญ

มัทธิว เน้นที่พระเยซูเป็นอาจารย์ มาระโกเน้นว่าเป็นนักปฏิบัติ ข้อความส่วนใหญ่บรรยายถึงสิ่งที่พระองค์ได้กระทำ วลี ‘ในทันใดนั้น’ ปรากฎบ่อย ให้ภาพว่าอัครทูตเชื่องช้าในการเข้าใจว่าพระเยซูเป็นใคร (นี่ชี้ว่ามาระโกได้ข้อมูลจากเปโตร) พระเยซูตั้งพระทัยปิดซ่อนบทบาทพระมาสสิยาห์จากประชาชน เพราะพวกเขาอาจเข้าใจความหมายของบทบาทนั้นผิดเพี้ยนไป พระองค์จึงใช้ ‘  บุตรมนุษย์ ‘ แทน  ตำแหน่งนี้มาจากนิมิตของดาเนียล  จากฉากที่ที่เปโตรยอมรับว่าพระเยซูเป็นพระคริสต์ในบทที่ 8 ก็วกมาที่การสิ้น  และคืนพระชนม์ทันที  ใจความสำคัญคือ ‘บุตรมนุษย์มาเพื่อจะประทานชีวิต…ให้เป็นค่าไถ่คนเป็นอันมาก ‘ (10:45) 

ผู้เขียนและเวลาที่เขียน

คริสเตียนสมัยแรกเชื่อว่ามาระโกเขียนเล่มนี้ เขาเป็นสาวกที่กิจการกล่าวถึง เป็นผู้มีส่วนร่วมในพระราชกิจตั้งแต่คริสตจักรยุคแรกในเยรูซาเล็ม ทั้งคำเล่าลือและในเนื้อความส่อว่ามาระโกได้รับข้อมูลของมัทธิวและลูกาอาจเขียนขึ้นที่โรมระหว่า ค.ศ. 60-70